Każdy zna Odolana. Każdy choć raz pił przy jego stole, śmiał się z jego żartów albo zwierzał mu się po kilku kuflach miodu. Gadatliwy, lubiany i pozornie nieszkodliwy karczmarz wie o mieszkańcach Ruczaju więcej, niż powinien wiedzieć jeden człowiek. Gdy inni widzą w nim prostego gospodarza, on od lat słucha i obserwuje. Karczma jest dla niego czymś więcej niż miejscem handlu. To serce Ruczaju, przez które przepływają plotki, sekrety, lęki i nadzieje wszystkich mieszkańców. Wie, kto się zakochał, kto planuje ucieczkę, kto kłamie, a kto coraz częściej spogląda w stronę jeziora zbyt długo. Rzadko zadaje pytania wprost — wystarczy, że stworzy atmosferę, w której ludzie sami zaczynają mówić. Wielu uważa go za dobrego słuchacza i człowieka godnego zaufania, nie zdając sobie sprawy, że Odolan nigdy nie zapomina usłyszanych słów i potrafi wykorzystać je wtedy, gdy nadejdzie odpowiedni moment.