Przysięga Ruczaju

Wszebor / Wszerbora – najstarszy syn

Wszebor jest najstarszym synem rolniczej rodziny i według ojca naturalnym dziedzicem gospodarstwa, choć on sam coraz częściej czuje, że jego miejsce jest gdzie indziej. Potrafi pracować na roli, jeździć konno oraz walczyć kijem i włócznią, ale żadna z tych umiejętności nie daje mu poczucia sensu, którego szuka. W jego głowie coraz częściej pojawia się myśl o opuszczeniu Ruczaju i zastaniu najemnikiem albo strażnikiem.

Wszemiła – rybaczka

Jej życie kręci się wokół pracy, rodziny i codziennego przetrwania — naprawiania sieci, przygotowywania połowów i dbania o dom, w którym zawsze znajdzie się miejsce dla potrzebujących. Jest kobietą spokojną i troskliwą, ale pod pozorną łagodnością kryje ogromną siłę. Wierzy, że rodzina jest jedyną pewną rzeczą w świecie pełnym tajemnic i dlatego tak bardzo zależy jej, by Czarnka miała bezpieczne życie u boku dobrego męża. Wspiera Jarosza w próbach przekonania Gniewka do oświadczyn, choć w głębi duszy widzi, że jej córka pragnie czegoś więcej niż tylko spokojnego domu. Sama wiele lat temu zrezygnowała z własnych marzeń i nie jest pewna, czy chce, by jej dziecko zrobiło to samo. Nosi w sobie hęć zmiany, ale nie wie czy się na nią odważy.

Żelisław – pan Ruczaju

Żelisław jest władcą Ruczaju, którego bardziej się respektuje i boi, niż kocha, choć to za jego rządów ziemie te uniknęły głodu i wojen. Wierzy, że władca nie musi być dobry — musi być potrzebny — i dlatego rządzi twardą ręką, nie ufając obcym ani zbyt młodym. Z szacunkiem i lękiem odnosi się do jeziora oraz dawnych rytuałów, świadomy, że pod powierzchnią wody kryje się coś, czego nie powinno się budzić.

Ziemek – wojownik w służbie Wratysława

Doświadczony, zmęczony walką wojownik towarzyszący Wratysławowi jako jego ochrona i cień. Kiedyś marzył o chwale na polu bitwy, dziś pragnie już tylko spokoju i miejsca, które mógłby nazwać domem. Jest spokojny, opanowany i coraz bardziej niechętny do przemocy, którą zna aż za dobrze. W Ruczaju widzi ostatnią szansę na zakończenie życia w drodze i rozpoczęcie czegoś nowego. Jego największym pragnieniem jest rodzina, której nigdy naprawdę nie miał.

Żywosław / Żwosława – widząca duchy

Żywosława po doświadczeniu niemal śmiertelnego utonięcia w jeziorze zaczęła widzieć rzeczy, których inni nie widzą. Przez trzy dni uznawano ją za martwą — po powrocie zaczęła mówić do pustych miejsc, słyszeć szepty i przewidywać śmierć. Od tamtej pory wierzy, że część jej duszy pozostała po drugiej stronie wody.